Home > Columns > Column | Waarom ik valentijn haat

Column | Waarom ik valentijn haat

Belangrijk! De reisblog is vanaf heden (april 2010) verhuisd naar http://de-reisblog.nl!
Het meest geliefde valentijnsgeschenk van 2010 is een hotelovernachting, schrijft de reiskrant van de Telegraaf vandaag. Of het echt waar is, of dat ze vooral zelf de sales van de Nederlandse hotelletjes nog even willen pimpen alvorens de internationale ‘Dag der Liefde’ echt aanbreekt, is natuurlijk nog maar af te wachten. Veel mensen hebben een hekel aan valentijnsdag. Eigenlijk iedereen die ik vraag of ze nog iets speciaals doen op zondag, kijkt me verbaasd aan en uit een soortement van verbale kotsing ten opzichte van de commercieele afdwingingsdag der suikerzoetigheid.

Valentijnsdag is commercieel

Nee, men lijkt het er over eens te zijn. Valentijnsdag is nep, commercieel, stom en overbodig. Want, zeggen de mannen dan meestal, ze zijn al zó lief voor hun partner, dat het bijna iedere dag wel valentijnsdag is. Die hebben geen extra dag nodig waarop ze mentaal gechanteerd worden om de Douglas in de rennen of een reis te boeken. Romantische kanaalvaarten door pittoreske stadscentra moeten sleurderige relaties met onpassende partners weer nieuw leven inblazen. Echte liefde.

Valentijnsdag maakt depressief

En dan hebben we natuurlijk ook nog de doelgroep die eigenlijk de anti-doelgroep is tijdens valentijnsdag. De mensen die geen partners of lovers hebben. De mensen die vaak tegen hun eigen wil of verlangen worden geconfronteerd met een gebrek in hun leven waar ze zich nog niet echt bewust van waren. Mensen die in principe gelukkig zijn en die door een dag als valentijnsdag aan hun eigen levensgeluk gaan twijfelen en eenzaam en melancholisch op de bank eindigen. Omdat ze denken iets te missen. Omdat ze denken dat het een gemis is iedere dag bij dezelfde partner thuis te komen die constant weet je buttons te pushen en je al jaren niet meer weet op te winden.

Valentijnsdag is gemeen

Soms, mensen, heb ik echt een intense hekel aan valentijnsdag. Eigenlijk heb ik er altijd een hekel aan gehad. Maar desalniettemin blijft er zo’n klein diertje in mij zitten dat stiekem blijft hopen dat je ook eens de leuke, lieve en misschien wel gestoorde kant van zo’n dag mee kan maken. En dat is flauw. Die menselijke hoop, dat totaal irrelevante en ongegronde verlangen.

Dat je gek van verliefdheid blij bent met een rode roos in je hand (de doornen merk je niet eens op) en je een dom gedichtje hebt geschreven in een roze kaart die je net overhandigt. Gebeurt zoiets? Is het leven soms een net een derderangs romantic comedy uit Hollywood?

Dáárom, is Valentijnsdag gemeen.

  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: